Uczymy i wychowujemy od 1916 roku

POMOC DZIECKU W NAUCE SZKOLNEJ W DOMU

 

Dom rodzinny jest miejscem nauki i wypoczynku dziecka i rodzice mają duże możliwości wpływania na zachowanie właściwych proporcji między tymi podstawowymi elementami życia dziecka uczęszczającego do szkoły.

Dziecko, wstępując do szkoły podstawowej, rozpoczyna nowy okres w swym życiu, zasadniczo odmienny od poprzedniego. Przyjmuje ono na siebie obowiązki, podlega rygorom, ma mniej czasu na zabawy i rozrywki przy zwiększającym się wymiarze na zajęcia obowiązkowe- prace.

Praca domowa, to przede wszystkim odrabianie zadawanych lekcji. W nowoczesnej szkole stanowi ono integralną część nauki, ważne ogniwo jednostki lekcyjnej. Uczniowie na lekcji uczą się, rozwiązują pod kierunkiem nauczyciela zadania i problemy, przeprowadzają doświadczenia, samodzielnie zdobywają zakreślone programem wiadomości i umiejętności, znajdując się częstokroć w roli młodych „badaczy”. W pracy domowej dzieci utrwalają wyniesione z lekcji wiadomości i usprawniają je drogą ćwiczeń. Ponadto pogłębiają i uzupełniają nabytą na lekcji wiedzę uraz samodzielnie przygotowują się do zapowiedzianej lekcji.

Jedne dzieci uczą się szybko i szybko zapominają, innym zrozumienie problematyki przychodzi trudniej, ale za to wyuczony materiał pamiętają dużej. Jedne w poznanych rzeczach pamiętają szczegóły działające na zmysł wzroku (kolory, kształty), inne posługują się przede wszystkim słuchem. Jedne wykazują zdolności do zapamiętania faktów, inne do matematycznej kalkulacji, a jeszcze inne do artystycznej kompozycji itp.

Przyjemnie jest być rodzicem inteligentnego dziecka, przyjemnie jest oglądać przynoszone ze szkoły do domu oceny bardzo dobre i wysłuchiwać na zebraniach rodzicielskich i w prywatnych rozmowach z wychowawcami komplementów pod adresem naszych dzieci. Gorzej czujemy się, gdy dziecko nie spisuje się w szkole tak, jak byśmy sobie tego życzyli. Wtedy często unikamy kontaktu ze szkołą, nie chcąc słyszeć niepochlebnych opinii o dziecku. A przecież dobro dziecka wymaga, aby odpowiednimi warunkami domowymi wyrównać braki w jego zdolnościach, wiedzy i charakterze. Kontakt ze szkołą i porozumiewanie się z nauczycielami mogą tylko dopomóc rodzicom w trudnej pracy wychowawczej.

Nie ulega wątpliwości, że mniej zdolnym dzieciom trzeba pomóc. Rodzice przede wszystkim powinni bacznie śledzić rozwój własnych dzieci, odpowiednio je odżywiać, ubierać i w ogóle dbać o ich zdrowie. Informować lekarza i wychowawcę o swych podejrzeniach i niepokojach powstałych wskutek stwierdzenia niespokojnego snu, braku apetytu, bólów głowy, skłonności do szybkiego męczenia się itp. Dobre zdrowie dziecka to pierwszy i podstawowy warunek jego przyszłych sukcesów w szkole. Każde dziecko lubi ruch i zabawy. Jeżeli staje się zbyt spokojne, to niezawodna oznaka, że dzieje się z nim coś niedobrego, ponieważ ruch i zabawa, to naturalne formy jego egzystencji.

Duże znaczenie dla jakości pracy domowej dziecka mają warunki zewnętrzne, a przede wszystkim miejsce pracy. Już w okresie przedszkolnym dziecko powinno mieć własny kącik w pokoju, w którym przechowuje i porządkuje swoje rzeczy. Z chwilą pójścia dziecka do szkoły kącik ten powinien powiększyć się.

Pójście dziecka do szkoły wymaga od rodziców bardziej rygorystycznych regulacji dziennego czasu dziecka niż to się działo w okresie przedszkolnym. Należy od początku przyzwyczaić dziecko do uczenia się w pewnych stałych godzinach, w czasie których w mieszkaniu powinno być cicho. Zasady tej należy przestrzegać z żelazną konsekwencją do ukończenia nie tylko szkoły podstawowej, ale i średniej. Wpajając nawyk systematycznej pracy oddamy dziecku przysługę na całe życie. Należy przyjąć także zasadę, że dziecko odrabiające lekcje jest „nietykalne”, a wszelkie inne prace powinno wykonać przed albo po odrobieniu lekcji.

Sprawą niezmiernie ważną jest wytworzenie przez rodziców w domu atmosfery poszanowania nauki i wykształcenia. Dzieci muszą wiedzieć, że rodzice odnoszą się do nich z najwyższym szacunkiem, że sami nie mogą obejść się bez książek, czasopism i gazety, że mają własną bibliotekę. Powinny słyszeć w domu rozmowy o najnowszych osiągnięciach nauki, o sztukach aktualnie wystawianych w teatrach, wystawach plastyków, powieściach i ich autorach itp.

Stworzenie odpowiedniej intelektualnej atmosfery oczywiście nie wystarcza. Zachodzi czasami potrzeba bezpośredniej pomocy w opanowywaniu materiału programowego. Ale musi to być pomoc przemyślana, mądra. Dla przykładu można podać, że duże trudności sprawiają dziecku zadania z matematyki. Chcąc pomóc dziecku możemy zwrócić jego uwagę na pewne punkty węzłowe w zadaniu, których ono nie zauważyło. Jeżeli widzimy, że dziecko nie ma pojęcia jak przystąpić do rozwiązania, to możemy pouczyć je, żeby na przyszłość lepiej w szkole uważało i pytało nauczycieli o wyjaśnienie rzeczy niezrozumiałych. W przypadku większych trudności –doraźne akcje rodziców już nie pomagają i wtedy trzeba wspólnie z nauczycielem matematyki lub wychowawcą klasy obmyśleć bardziej skuteczne sposoby pomocy. W przypadku przedmiotów humanistycznych pomoc przeważnie jest mniej potrzebna, ponieważ opanowanie treści określonych szkolnym programem wymaga tylko wytrwałości i systematyczności.

Podsumowując powyższe rozważania trzeba stwierdzić, że aby dobrze przysłużyć się swym dzieciom rodzice powinni przede wszystkim: stworzyć odpowiednie warunki pracy w domu wydzielając w mieszkaniu własny kąt lub pokoik dla dziecka oraz określić stałe godziny pracy; stworzyć w domu odpowiedni klimat poszanowania nauki i pracy naukowej, przekonać dziecko, że nauka. To bogactwo i potęga; pohamować swe fałszywe ambicje i nie zmuszać dziecka do pracy ponad siły; pod żadnym pozorem nie odrabiać lekcji, za dziecko; pomoc w nauce ograniczyć do minimum; pozostawać w stałym kontakcie z nauczycielami i działać zgodnie z ich zaleceniami.


Zofia Stec

 

Zdjęcie Artykułu

 

 

Certyfikaty

cert1

 

kod certyfikatu

Odwiedziło nas:

Dzisiaj9
W tym miesiącu323
Wszystkich gości33687